Gewoon Tiny

Dit is hem dan!! Onze vierde zoon en wereldwonder: Elia Ismael.  Woensdag 24 Juni geboren op de 4e verjaardag van broer Sion. We zweven weer even verder... 

'Nou nou die kan je bijna op je stuur leggen!'  'Zitten er twee in of niet?'  'Tjonge wat zit het nog hoog, dat duurt nog wel effe hoor..'  (5 min later iemand anders) ' Nou die is al behoorlijk ingedaald, dat duurt miet lang meer!'  ' ben je nou net zo dik als bij de andere?'  ' je had toch zwangerschapssuiker hé?!'  ' hou je het nog vol?' ' Volgens mij was je bij de andere dikker of niet?'  ' ooh líeverd loop je écht nog steeds rond?'  ' ben je het al zat? ( X 100)'  Zomaar een paar opmerkingen die de afgelopen dagen om m'n oren vlogen. Goed bedoeld maar wel vermoeiend. Je snapt dat ik zo min mogelijk publiek opzoek, en het liefst lekker in ons holletje blijf keutelen. De jongens breng ik nog wel naar school, maar komen zelf naar huis. Boodschappen kan en doet Levi maar wat graag.  Drie dagen na het gebruik van de medicatie is de jeuk zo goed als weg. Wat een verademing...  In slaap komen lukt nog ste...

Een klein kijkje in de kamer van zoon vier!!!! Weer een fijn bij elkaar gezocht en geraapt kamertje. :)  Midden branding blauw van flexa op twee muren, commode heb ik midden grind geverfd. En het gekregen ledikantje met wat assecoires in de kleur midden limoen. Ben erg blij met het resultaat! Al blijf ik altijd bezig met friemelen stylen en knutselen . Geboortebord, vlag, tas...  Nog hopelijk maximaal 10 dagen...  

De allerlaatste weken van mijn vierde zwangerschap zijn aangebroken. Net zoals dat je je nooit meer precies kan voorstellen hoe zo'n 39 weken dikke zwangere buik aanvoelt. Zo kan ik me nu ook bijna niet meer voorstellen hoe een lege buik moet aanvoelen. 9 kilo lichter, slapen op m'n buik! Hoe lekker is dat...  De tweede controle in het ziekenhuis is geweest. Alles gaat goed. Wel kreeg ik de afgelopen weken (weer) veel jeuk. Echt van binnenuit extreme jeuk op handpalmen, hals, armen en benen. Zoiets geks. Ik weet van de vorige keren nog wel dat ze het me wel eens uitgelegd hebben. Doordat ik zo'n grote buik heb komt mijn lever behoorlijk in de verdrukking. Deze kan de afvalstoffen niet meer goed scheiden, en hierdoor komen die stoffen in mijn bloedbaan. Die veroorzaken jeuk!  Opzich wil ik het graag volhouden zonder medicatie. Maar de verpleegkundige adviseerde me toch met spoed gelijk bloed te prikken op lever en galzuur waardes.  Als die nou verhoogd bleken te zijn, of d...

Zo!! Het eind is weer in zicht. Er mag weer een voldragen zoon onder mijn hart schuilen. Een jochie die we nog nooit hebben gezien, en vastgehouden, maar al zo vaak hebben gevoeld. De voetjes en handjes. Het kontje dat soms van de een naar de andere kant van mijn buik beweegt. Het getik van de hik. De broers zijn er maar druk mee. Wat een ongelooflijk bijzonder wonder weer, ook om zo met elkaar te beleven... Mijn hoofd is er nog niet helemaal klaar voor. Eerst mag mijn schoonzus die 10 dagen eerder uitgerekend is, hopelijk nog bevallen. En dan eind van de maand is het mijn beurt. Vanaf afgelopen week mogen we de controles weer in het ziekenhuis doen. " u bent zo gezond als een vis mevrouw", de gynaecoloog weet vast wat heek is. :) De baby is niet zo extreem groot als Levi. Dus we wachten het rustig af... Ik maak me er nog niet druk om. Die bevalling is vast weer afschuwelijk. Maar het moet toch gebeuren, en in het ziekenhuis komt het hopelijk vast wel goed... In huis is a...

 Intensief maar zo enorm genoten van de Mei maand dit jaar. De afsluiting op mijn werk, in verband met mijn zwangerschapsverlof. Mijn gezellige drukke 28ste verjaardagsfeest. Met mint & meer op de BBBBD staan. En misschien wel de speciaalste dag van de maand: de bruiloft van Peter Frans zijn jongste broertje, de 7e zoon: Benjamin. De hele schepping werkte mee, zei mijn pa ooit eens over onze bruiloft. Nou dat was in dit geval ook zo... Wat een belevenis!! Ook voor onze jongens, die de hele dag mee mochten feesten. De plechtigheid op het gemeentehuis hadden ze al eerder die week gedaan. We begonnen met een lekker bakkie en broodje in het huis van de bruid. Daarna werden we met een ouderwetse engelse bus naar de kerk gereden. Daar zagen we het bruidspaar voor het eerst... Wauw!!  In de dienst zongen de 6 oudere broers van Benjamin dit prachtige lied. Opname is van mijn oude telefoontje, maar je krijgt zo vast een beetje een beeld van hoe bijzonder het was:  ...