Gewoon Tiny

Het is alweer eventjes geleden dat jullie via deze weblog lazen hoe het er met Henk en Jorijke voorstond. Jorijke ligt alweer een paar weken in het MRC in Doorn. Ze hebben het beiden verschrikkelijk zwaar. De wereld gaat verder, doet kerstinkopen, koopt vuurwerk, en verheugt zich op een gezond fijn 2010 vol goede voornemens. En Jorijke ligt daar dag in dag uit.. pijn te lijden. Op dit moment gaat het slecht, daarom roep ik jullie weer op door middel van een kaartje of mailtje (stuur mij een mail, dan mail ik het email adres) aandacht te geven. En voor ze te bidden. Hoe het er in het MRC aan toe gaat, lees je in het volgende bericht afkomstig van Henk. Vorige week verliep als volgt: Maandagochtend hoorde ik Jorijke schreeuwend van de pijn onder de douche bij de wondbehandeling. Na een gesprek met de revalidatie arts over pijnbestrijding, douchestoel en de transfer bed-rolstoel-bed kwam ik weer op haar kamer en trof haar huilend aan. De transfer vanaf de douchebrancard was mislukt wat we...

Dit jaar een iets minder professionele kerst foto. (Ome Wouter had het vast druk deze kerst ; ) . Maar wat een grote bink hè?! Wat gaat een jaar toch snel. Heel bewust probeer ik er elke dag even bij stil te staan, en geniet ik van Levi' s aanhankelijkheid. Het feit dat papa en mama nog zoo nodig zijn. En dat we Levi nog zoveel mogen leren, laten beleven en helpen. Ik geniet met volle teugen van dat kleine knuffel aapje. Kerst 2009 Kerst 2008

Onze kerst was vrolijk. De avond voor kerst een mooi kerstconcert gehad met het kinderkoor.  Kerstmorgen een lekker niet al te uitgebreid kerst ontbijt,  mooie kerkdienst gehad. En toen op visite bij pa & ma Heek. Heerlijk rustig en gezellig alleen met ome Ben & Gerard. En zoals altijd was het verwen-gehalte hoog. 's middags vierden wij het kinderkerstfeest in Amersfoort-Emiclaer waarbij ik het kinderkoor dirigeerde. ' s avond hebben we uitgebreid getafeld en het gezellig gehad met elkaar.  Tweede kerstdag sliepen we lekker lang uit en kwamen na de brunch wat vrienden langst.  Fotoboeken herbeleven, veel snoepen, lekker sjiek chinees eten, uitgebreid kletsen en een goede (:S) film kijken was daar ongeveer de samenvatting van. Gezelligheid in overvloed dus! Heerlijk die feestdagen.  

De dagen voor kerst is voor veel mensen echt een reden om zoveel mogelijk in te slaan. Toen ik net in de AH een paar pakken melk wilde kopen kwam ik bijna niet bij de kassa aan. Zoooooo veel mensen, zoo veel drank, zooveel vlees, zooveel voedsel, zoooo veel overvloed. Iedereen (inclusief ik zelf) kan het niet laten kerstkleding, schoenen, sieraden, lingerie of wat dan ook te gaan kopen in deze tijd. Het is fijn om weer eens leuk voor de dag te komen, en wat extra lekkers te eten. Maar het kan ook een grens bereiken. Vandaar dat ik dit 'opmerkelijke' nieuws dat ik vanmorgen zag, zo gaaf vond dat ik het graag met jullie wil delen. Misschien een idee voor kerst 2010? Durf jij...

Mijn een na laatste nacht gewerkt vannacht. Fijn om even een stapje terug te doen vanaf Januari. De trappen op en af rennen, eten koken voor 8 man, iedereen naar bed brengen en ze weer naar het werk helpen. Een bolle zware buik is dan toch niet echt een handig lichaamsdeel.  Vanmorgen na het werk dus even haasten om door dat dikke pak sneeuw bij de verloskundige te komen. Gelukkig is de autoweg redelijk begaanbaar, dus dan maar met de kinderwagen voor de makkelijkste weg gekozen. Gewicht was weer in orde, bloeddruk weer laag. Even gevoeld, geluisterd. Ijzer geprikt, dat was ook ook aan de lage kant, dus ook maar gelijk drie buisjes bloed eruit en opsturen naar het laboratorium. Agh ja, we zijn er toch... Over twee weekjes terug om drie keer op een dag om de zoveel uur bloed te prikken op suiker. Verder voel ik me goed. Maar daar helpt dit weer ook wel bij... Wat schitterend om buiten te zijn, de sneeuw te zien dwarrelen. En na een koude wandeling een lekker warm huisje in kunnen kruipe...

Iedereen kent het wel dat je ergens enorm door geraakt kan worden. Een tekst die je ergens leest. Of een reclame spotje over schitterende natuur of onschuldige baby's . We zijn er geen lid van, maar af en toe komt er bij ons een visie door de deur. (tv magazine van de EO) Voorin dit blad staan altijd interviews met mensen die bijzondere dingen doen of hebben ervaren. Gister viel er hier een gratis kerstspecial op de mat. Een met extra veel verhalen. Zo las ik het interview met Robert en Geonne, op de foto: twee hippe stralende mensen Maar de titel luidde: verder na ontrouw. Vroeger kon ik me er weinig bij voorstellen en dacht vaak: ja, logische dat je als vrouw zoiets niet pikt en je man de straat op schopt als hij vreemd gegaan is. Maar na het lezen van dat interview werd ik toch echt geraakt. Wat is dit bijzonder. Een man met zo'n diep verschrikkelijk geheim en verslaving. En een vrouw die zo intens gekrenkt moet zijn, maar daarna zoveel liefde toont door haar man 100% te ve...

Al een tijdje was ik op zoek naar stoere stappers voor ons heertje. Nu die soepele eerste stap schoentjes een beetje aan het slijten zijn omdat ze elke dag gedragen worden. En omdat ze me niet zo heel warm leken wilde ik toch graag even verder kijken. Op Internet is veel te vinden, maar advies van een goede schoenen verkoopster vindt ik wel handig. Helemaal nu dit pas het tweede paar schoenen zou worden. En goede schoenen toch belangrijk zijn voor de ontwikkeling van voeten, en je houding. Al een poosje ben ik verliefd op die camel kleurige jongens laarzen van Clics! . Echt het einde vindt ik. Maar het leken me nog niet echt goede opvolgers voor die kleine eerste loop schoentjes. Dus even bij Dolcis naar binnen. Gelijk gezien dat er maar een schoentje naar mijn smaak tussen zat. Dus even passen, wat bleek. Levi heeft een hele hoge wreef. Dit schijnen kleintjes vaker te hebben, en dit wordt in de loop van jaren wel minder. Maar daardoor raadde ze me deze schoenen absoluut niet aan. Hij...

Toen Levi vanmorgen de sneeuw in schuifelde keek hij me met opgetrokken neus aan: " bah?!" vroeg hij?! Zo enthousiast als zijn moeder, was hij deze morgen niet toen hij na 3 stappen op zijn bips plofte. En lekker smaakte het ook al niet...! Nee, je kan beter met opa bij de kachel voor het raam zitten kijken naar alle sleeende kinderen, glierende jongens en traag rijdende auto's. Dan is die wonder witte wereld nog wel grappig.

Het was alweer veel te lang geleden, dat we samen uit waren geweest. Maar zaterdag kwam het er dan eindelijk van. Tante Ada kwam met Levi lekker patatjes eten, badderen en in bed stoppen. En wij konden gezellig samen op stap. Eerst lekker uit eten geweest, en daarna naar een voorstelling van cabaretier Jochem Meijer in de Flint. Het is altijd eerst maar even afwachten of het wat is, maar mijn avondje was sowieso al geslaagd na dat heerlijke eten met die leuke vent ;) We zaten op een mooie plek, en de onnozele grappen en goeie imitaties die hij maakt konden wij wel waarderen. Heerlijk om even lekker nergens aan te hoeven denken en te lachen om niets.  Lachen lucht echt op... Van de week aan tafel met papa kon Levi bijna niet meer stoppen: 

Schoonpa & ma Heek waren (gister 11 December) 40 jaar getrouwd! Veertig jaar, dat is bijna twee keer mijn hele leven. In die veertig jaren samen is er veel gebeurd. Moeder Heek heeft maar liefst 8 zonen op de wereld gebracht. Waarvan er een al in de hemel is. Samen hebben ze dus zeven zonen opgevoed: Klaas, Ron, Chris, Gerard, David, Peter Frans en Benjamin. En zoals pa altijd al zei: " die dochters komen er vanzelf". Het zijn er inmiddels vijf. Ook die hebben niet stilgezeten. Er lopen op dit moment 11 Heekies rond tussen de 1,5 en 14 jaar, terwijl nummer 12 onderweg is. Woensdag hebben we dit jubileum met het gezin gevierd. Een dag naar Preston palace in Almelo. Deze dag was speciaal bedoelt voor de kleinkinderen. En die hebben zich evenals wij uitstekend vermaakt. Een subtropisch zwemparadijs, een kinderkermis, een bowling baan, een midgetgolf baan, een kinderspeeltuin, en overal leuke barretjes en lekker eten. Het was all inclusive, dus je kon alles zo krijgen! Thee ...

bron:   Het gesprek dinsdagmiddag had een negatievere lading dan we gehoopt (en verwacht) hadden. Nadat het al zo lang steeds beter gaat met pa, en er steeds positieve berichten kwamen, nu toch weer slechter nieuws.  Allereerst blijkt de tumor de galweg dicht te drukken, waardoor het gal moeilijk weg kan en in het bloed terecht komt, waardoor het bilirubine gehalte in het bloed te hoog is en pa er geel uitziet. Om dat open te krijgen zou er een buisje in de galweg geplaatst moeten worden. Dit is alleen wel heel infectiegevoelig. En omdat pa een slechtere weerstand heeft deed de dokter daar niet heel positief over. Zo'n infectie zou niet meer weg te krijgen zijn, zei de dokter.  Daarnaast nog een ander bericht. Op de MRI en de echo waren meerdere plekjes in de lever te zien. Plekjes die er niet horen. Dat is dus ook slecht nieuws. Al is er verder nog niets over bekend, het zou natuurlijk beter zijn als ze er niet zaten. Omdat alles nu nog maar door alleen die dokter bekeken is, en e...

Leuk deze tijd van het jaar.  Eigelijk is het niks dat vroege donker en die koude wind.  Maar toch doet iedereen zijn best het zo gezellig mogelijk te maken.  Ook Peter frans is afgelopen zaterdag druk geweest een mooie kerstboom in huis te halen. En hij staat! Een nog vollere mooie Nordman dan vorig jaar.  De ballen en glitter hartjes hangen erin, de chocolade kransjes komen nog.  En nu maar lekker op de bank kruipen en genieten van alle huiselijke gezelligheid. 

Leuk om naar uit te kijken.  Een gezellig sinterklaas avondje met vriendinnen.  Eerst lekker uitgebreid eten,  waarbij iedereen iets mocht regelen.  En daarna lekker ouderwets gieren om elkaars gedichten en surprises en als knal op de vuurpijl  cadeautjes uitpakken! Gezelligheid ten top :) En leerzaam dat zo'n avondje is... Wij weten nu teminste hoeveel calorieen er in een bitterbal zitten,  of er meer fietsen of mensen in Nederland zijn.  En wie de assistent was van Henny Huisman  in de soundmix show!! 

Ziet het er niet stoer uit?! Levi achter papa's bureau bij Zig Websoftware!! Gistermiddag kwam Sinterklaas op papa's werk. En daar moesten we natuurlijk bij zijn. Heel veel kindjes, pepernoten, kado's en gezelligheid bij elkaar. Levi heeft een doos duplo gehad. Enne trouwens, deze pieten waren een stuk minder angstaanjagend dan die Spakenburgse gillende pieten. Papa had op lopen scheppen dat hij bij Sint wel een stoer liedje durfde te zingen. Dus ja, daar kwam hij niet meer onderuit:

Vanmiddag in mijn rijdende koekblikje weer een geweldig talent ontdekt: Francesca Battistelli. Luister en huiver... At twenty years of age I'm still looking for a dream A war is already waged for my destiny But You've already won the battle And You've got great plans for me Though I can't always see, 'cause... I got a couple dents in my fender Got a couple rips in my jeans Try to fit the pieces together But perfection is my enemy And on my own I'm so clumsy But on Your shoulders I can see I'm free to be me When I was just a girl I thought I had it figured out See my life will turn out right And I'll make it here somehow But things don't always come that easy And sometimes I would doubt, 'cause... And you're free to be you Sometimes I believe That I can do anything Yet other times I think I've got nothing good to bring But You look at my heart and you tell me That I've got all You seek And it's easy to believe, even though... And y...

We houden het er gewoon in. In 2010 zijn onze pa & ma van Twillert pas echt 35 jaar getrouwd. Maar omdat er vorig jaar nog niet veel bekend was over de toekomst van onze pap zijn we een jaar eerder een familie-feest-weekend weg geweest. Een weekend met dubbele gevoelens. Maar zo geweldig kostbaar. Aankomend jaar hebben we dus dubbel reden voor een feest. En vandaar dat we weer een familie weekend weg hebben geboekt! Zo ontzettend leuk, ik heb er nu al zoveel zin in. Vorig jaar zaten we in een super gezellig groot huis in Zuid Limburg. Dit jaar zitten we in dit grote huis in Zeeland! In totaal 9 slaapkamers, 4 toiletten, 3 badkamers met douche en één met een ligbad. In het ene huis is de eetkeuken. In het andere huis is de zitkamer met haardkachel en een keuken. Buiten is een ruim, beschut terras met tuinmeubilair en een groot speelveld met hockey doelen en sticks . Gaaf om aankomend jaar weer uit te kunnen kijken naar dit gezellige tafereeltje... (+ 2 nieuwe familieleden) !

Dat je bang kan zijn voor de tandarts is over het algemeen wel geaccepteerd. Bang zijn voor de kapper is een ander verhaal. Ik weet niet of je ooit het verhaal van Jip met de staart gelezen hebt? Jip die half onder de knipbeurt bij de kapper wegrent en bijna thuis Janneke tegenkomt die hem uitlacht en naroept met: Jip met de staart!! Nou, ook ik durf er eerlijk voor uit te komen dat ik geen fan ben van de kapper. En dan is mijn kapper nog wel m'n bloedeigen overal veel gewaardeerde zus! De oorzaak van mijn angst is haarpijn. Veel mensen kunnen zich weinig tot niets voorstellen bij dit soort pijn. Maar met alle vrouwen in ons gezin deel ik deze handicap. Van mij mogen m'n dode puntjes er vanzelf afvallen, want iemand die mijn haar kamt of het omhoog houd om het te knippen is echt niet lekker ofzo. Gelukkig heb ik eens in de zoveel tijd een ingeving en duw ik mezelf over de drempel. En dat levert dan natuurlijk wel weer een leuke blitse coupe op. Gelukkig kan ik er langer...