Gewoon Tiny

Bijzonder is het wel. Opa met zijn 9e kleinkind op schoot. Wie had dit durven dromen? Al kijkt papa (met velen) enorm uit naar het voorjaar en de zomer. We beseffen elke dag hoe bijzonder het is dat hij zonder pijn en klachten bij ons is. Plannen maakt voor de zomervakantie. Kan genieten van zijn VUT, zijn hobby's en zijn kleinkinderen. We blijven voor de gezondheid van (o)pa bidden. Wat zou het gaaf zijn als Juda en opa nog lang van elkaar mogen genieten. M'n oopa, m'n opa, m'n oopa in heel Euroopa is er niemaaand zooals hij!!

Juda is inmiddels alweer een week oud geweest. Een week puur genieten. Zijn eerste lachstuipje, zijn fronsjes, zijn kleine billetjes, zijn gesabbel op onze neus. Wat kan zo'n klein mensje je verliefd maken. De twee kraamverzorgsters waren donderdag voor het laatst. Heerlijk om zo verwend te worden maar ook wel weer lekker dat alles nu op de goede plek ligt en het huis weer van ons is. Een heleboel familie, vrienden, kennissen en bekenden zijn al langst geweest om Juda te bewonderen. Levi is gek op zijn nieuwe broertje, en kust hem de hele dag wat af. Het vele bezoek maakt Levi soms wel wat van streek. Maar hij blijft een lief lekker ventje die graag de show steelt. Juda is tot nu toe ook een makkelijk jochie. Huilt als hij honger heeft, en slaapt daarna door alles heen. Ook met mij gaat het langzaam de goede kant op. Zit steeds meer op overdag en probeer alle huishoudelijke klusjes weer wat op te pakken. Volgende week is Peter Frans lekker vrij! Dus dat is helemaal gezellig en leuk...

Zoek de verschillen! :D Dezelfde papa en mama maar toch zo uniek. Wie is wie?

Bedankt voor alle geweldig leuke en lieve reacties. Echt super leuk om jullie meeleven te lezen. Het is zo wonderlijk, zo mooi puur overweldigend en het geeft zo'n rijk gevoel. Een tweede zoon: Juda Matthias. Een klein knuffelaapie van 4205 gram! Wat ben ik blij. De bevalling zit erop en de kraamweek is in volle gang. En ik word de hele dag door verwend met lekkere dingen, cadeaus gezellige visite. De wasmachine draait vanzelf, het strijkgoed is klaar als mijn middagslaapje uit is. Het avondeten staat kant en klaar op het gasfornuis, en de meeste poepluiers worden vanzelf schoon. Ideaal... Omdat ik bij de bevalling erg veel bloed ben verloren moet ik echt heel rustig aan doen. Vandaar dat het iets rustiger is hier... Foto's komen er wel aan, geduld! Als voorafje hier alvast het geboortekaartje. Geboortekaartje binnenkant Geboortekaartje buitenkant

Toen papa en mama in het ziekenhuis waren omdat mijn broertje Juda geboren werd, mocht ik naar een leuk trouw feestje van Bert & Renske. Heel wat beter dan dat ziekenhuistoetje was de bruidstaart. Mmm even lekker dansen en spelen. En een mooie foto van mij met de mooie bruid mocht natuurlijk niet ontbreken in mijn album: Even alle vriendjes van papa en mama bijkletsen... Kan ik niet lief kijken voor de foto...?! ;)

Onze Juda Matthias

Een geschenk van God! Ons leeuwtje is geboren... http://picasaweb.google.nl/heekpf/JudaHeek#

Om mama een beetje te vermaken wat filmpjes... De leeuw Christian werd van zijn ouders gescheiden op zeer jonge leven. Hij werd door de dierentuin verkocht en kwam terecht in een dierenwinkel. Twee Engels mannen, Anthony Bourke en John Rendall, werden verliefd op deze jonge leeuw en namen hem mee naar huis. Toen de leeuw groeide, werd hij te groot voor het huis van de twee Engels mannen. Er werd geprobeerd om hem in het wild los te laten. En hem zo toch nog een vrij leven te geven tussen zijn soortgenoten. Een jaar nadat hij in het wild was losgelaten, gingen Anthony Bourke en John Rendall hem met een speciaal getrainde leeuwen deskundige weer opzoeken. De leeuwenkenner zag er weinig kans in dat dit een geslaagde actie zou zijn... Zie zelf hoe dit afloopt. (vergeet je doos tissues niet) Hier even een vrolijk afsluitertje. Mijn idool... xje Levi

Mama is erg moe. Daarom zal ik jullie maar op de hoogte houden van de stand van zaken in huize buik. Vanmorgen moest mama in het ziekenhuis komen, alleen een gesprekje en onderzoek bij de gynaecoloog stond gepland. Alle keren was er iemand voor mij mee of ik was ergens spelen maar vandaag dacht mama dat ik wel even snel mee kon omdat we snel klaar waren... Nou je raad het al. Mooi niet, mama moest naar de verloskamers om een hartfilmpje te laten maken van de baby. Wel cool al dat getrap tegen die microfoontjes aan, volgens mij wordt mijn broertje een goeie voetballer.  Toevallig belde mijn lieve tante Enneke of ze me een dagje mocht lenen. Nou dat kwam dus perfect uit.  Tante Enneke rijd volgens mij veelste hard, want binnen 20 min. zat ze naast mama's bed. Daarna zijn we mijn schaapie en spulletjes op wezen halen, en mocht ik vandaag bij mijn drie grote neven spelen. Mama belde toen ik net in bed lag dat ze weer naar huis mocht. Dus komt papa me zo weer ophalen, en komt tante Ada ...

Vandaag was ik met papa op visite bij opa & oma Heek. En weetje wat voor stoers opa voor zijn bijna twaalf kleinkinderen gemaakt had? Deze wijze slee!! Die hebben we dus gelijk maar even uitgeprobeerd. Cool dat mijn opa dat kan maken he? Ik hoop maar dat ik die knutsel-genen van opa heb geërfd. Papa volop rennen, en ik maar roepen: haarduur haaardur haaaaarder!! ;) Mama was thuis gebleven omdat ze een dikke baby-buik heeft, maar via papa's telefoon kon ze toch meegenieten met onze avonturen. Ik hoop maar dat mijn broertje of zusje snel komt, dan kunnen we vast nog wel samen door de sneeuw rollen... toch?? -x- Levi

In de afgelopen weken ben ik langzaam aan het veranderen in een kluizenaar. Mede doordat ik de laatste week ook nog ziek werd ben ik al lang niet meer buiten geweest. Bij uitzonderlijk hoge nood durf ik nog wel even naar de winkel te waggelen, maar alle reacties en vragen die ik dan krijg maken dat ik toch liever in de bank blijf zitten. Het gewicht van de laatste loodjes vallen me dit keer zwaar. Slapen gaat slecht, en ook zijn de harde buiken erg pijnlijk. Levi is van de week al een dagje bij tante, oom en neef wezen spelen. Dit is voor hem gezellig en voor mij ook goed uitrusten. Ook heeft een vriendin uit de kerk lekker wat dingetjes in huis kunnen doen en boodschappen gedaan. Heerlijk! Nou... ik kluizenaar maar weer verder. Hopelijk is dit het laatste blogje dat ik kan ondertekenen met... Tiny Toeter

Energie om te bloggen is er momenteel niet zoveel. Daarom maar even deze leuke voor zichzelf sprekende filmpjes van afgelopen dagen.

Wat is tie mooi he? Er mist alleen nog een goud randje en twee pootjes dan kan die zo in de vensterbank. ;) Vorige week gescoord via de weblog van Menrike en Margreet thank you so!! Steeds zit het al in mijn hoofd hier een blogje over te schrijven, maar door het gewicht van de laatste loodjes komt er steeds niks van. Nu toch maar even voor gaan zitten/liggen dus. Bij deze award horen een paar spelregels. Deze mag ik dus in mijn toestand ook nog uitvoeren. Ik mag maar liefst 2 x 7 feiten over mezelf en de baby vertellen ;) (door hem/haar heb ik 'm dubbel verdient). En daarna de award ook nog 7 keer doorgeven! Laten we bij het begin beginnen: Seven facts about Baby Heek: FQ 1. Ik ben in principe helemaal klaar om geboren te worden. Vanaf nu krijg ik alleen nog een extra laagje vet wat me helpt om op temperatuur te blijven na de geboorte FQ 2. Mijn gewicht zal iets minder spectaculair zijn dan dat van mijn broer, maar ik heb mijn best gedaan. FQ 3. Als mama in de auto een bandje me...

Toen Levi gisteravond zijn avondmaaltje naar binnen werkte ging de bel. Een vriendin hoorde ik door de intercom roepen of het ff uitkwam. Tuuuurlijk, altijd!! En toen stonden er ineens veel meer vriendinnen en twee manden cadeaus in huis.  VERASSING vanavond is je BABY SHOWER!!  Hoe ontzettend geweldig leuk is dat heey?!!! Toen de badkamer omgetoverd was in een relax kamer vol met kaarsjes, tijdschriften een lekker warm bad met heerlijke olie mocht ik eerst lekker badderen. Ondertussen werd er een perfecte maaltijd klaar gemaakt. Na de beren-burgers ;) en stokjes aardappel met appelmoes kreeg ik allerlei koninginnen behandelingen.  Hand en voetmassage. Speciale vietamientjes voor onder m'n ogen. Ondertussen ontstond er een heus kunstwerk op het jasje van ieniemientje. Even later kwam ook mijn zus nog om mijn haar te knippen en plukken te verven. En terwijl ik daar lag werd ook nog even mijn wasmand was gestreken!! Zoo relaxt...  Ondertussen mocht ik steeds een cadeautje uitpakken. ...

Het zijn er bijna 14, de kilo's die ik deze zwangerschap aankom zijn boven gemiddeld. Met Levi waren het er nog geen 10 terwijl meneertje toch meer dan 5 kilo woog. Maar dit kindje vindt mij minder lekker dan Levi vond. Omdat mijn vader niet kon geloven dat je door een zo'n klein baby'tje zoveel aan kan komen hier een rekensommetje voor pa: -@ de baby 3.400 gram -@ placenta en vliezen 650 gram -@ vruchtwater 750 gram -@ baarmoeder 1.000 gram -@ borsten 800 gram -@ bloed 1.000 gram -@ extra vet 3.400 gram -@ extra vocht 1.500 gram TOTAAL: 12.500 gram!! En dit zijn dan ook nog eens gemiddelden. Sunt he pa? Vind je 't gek dat mijn benen na een trap beklimmen doodop zijn. Maar ja, ieder nadeel heeft natuurlijk ook zijn voordeel:

II Irritant zeg, die hormonen die je hele lichaam in de war gooien. Afgelopen weekend begon het gezeur weer... Ik had al het gevoel dat die noodvulling wel erg diep verdwenen was. Met af en toe een molletje moest het toch wel goed gaan. Maar helaas. Gisteravond werd het gevoel erger en vannacht liet een bonkende kies om de zoveel uur merken dat hij daar niet lekker zat. Waardoor ik dus ook niet lekker sliep.. ;) Vanmorgen gelijk maar de tandarts gebeld. Gelukkig kon ik vanmiddag al geholpen worden. En was Judith zo lief om even in huis op een slapende Levi te passen. :) Dit keer kon de stoel iets rechter op blijven. Waardoor die bewegende watermeloen iets rustiger bleef. En zoals ik al voelde, de noodvulling was verdwenen...! Toch wel fijn hoor die goede medische zorg in Nederland. Ja, ik lach weer...  *

Wat stond ik vanmorgen vrolijk in de file. Heerlijk dat alle vorige zwangerschap controles bij de verloskundigepraktijk hier in de buurt gedaan konden worden. Uiteindelijk ben je voor zo'n ritje naar het ziekenhuis, wat hemelsbreed geen 5 km. is, echt wel 45 min. kwijt. Overal file, stoplichten, glibberen in de sneeuw. Dan moet je daar nog een parkeerplek zoeken, het ziekenhuis in naar de goede afdeling lopen. Pjieuw... ik voelde me dus extra dankbaar dat er geen gekke dingen gebeurd zijn en we lekker in de buurt op controle konden. Maar na 36 weken wordt het allemaal toch een beetje spannender vandaar dat oma, Levi en ik vanmorgen in het ziekenhuis zaten. Een gesprek met (Levi's) gynaecoloog stond er gepland. Maar omdat de verloskundige en ik het idee hadden dat Lot(je) ook in een stuit lag had ik maar gebeld voor een echo, anders moest ik daar weer voor terug komen. Eerst dus een echo. En gelukkig! Daaruit bleek direct dat het kindje goed ligt. Wel heeft het nu 'te wein...