Gewoon Tiny

Vijf jaar geleden was het precies zo'n weertje als vandaag. Lekker lente zonnetje. En stiekem kropen er een paar vlinders rond in mijn buik. s'Morgens vroeg had ik gesport bij Agilitas en op msn kletste ik wat met een leuke jongen. Hij vond het wel eens tijd worden voor een dagje weg samen. De vlinders sprongen na dat bericht alle kanten op, maar mijn hoofd durfde het niet aan. Dus even wat smoesjes proberen, neefjes hebben oppas nodig, geen geld. Maar het had geen zin. "Om half 10 zit ik in de bus zei hij... jaa tuurlijk dacht ik. Wat als ik daar bij de bushalte sta en hij niet in de bus zit...?! Wat een drama! En van dat geld was echt geen grap. Dus ik vriendin Janneke gebeld, en die wilde voor dit goede doel haar pinpas wel een dag uitlenen! Hihi toen ik bij Janneke binnenkwam schreeuwde Marco Borsato uit de stereo: WANT IIK BEN STAAAAAAPEL OP JOU!! ALS GEEN ANDER!! En dat is vijf jaar later gelukkig nog steeds zo. Die dag vijf jaar geleden zal ik niet gauw vergeten. ...

Juda lijkt steeds beter in zijn velletje te gaan zitten. Hij kan veel langer ontspannen in de box liggen spelen en rondkijken. En het slijm lijkt ook iets op te lossen, waardoor het hoesten ook minder word. Het voeden gaat ook beter nu ik eerst kolf en daarna het flesje geef, en als het niet genoeg is ook nog een beetje borst. Gelukkig gaat kolven perfect en is er binnen een paar minuutjes een kant en klaar flesje. Juda is echt een klein dikkertje aan het worden. Hij volgt iedereen die in de kamer langst zijn box loopt en begint ons echt te herkennen. Levi zorgt nog steeds vol liefde voor zijn kleine maatje, en helpt papa en nini (Tiny=mama) zoveel hij kan. De nachten slaapt Juda nog niet door. Hij kan wel 8 uur achter elkaar slapen, maar dat begint al om 8 uur s'avonds. Dat moeten we nog even zien om de draaien dus. Gelukkig gaat dat voeden in de nacht wel goed. Flesje en hup wiegje weer in en slapen. Maar ik ga toch zeker wel heel blij zijn als hij ons s'nachts met rust laat ...

Op een drukke schoon-maak-maandag-morgen ook nog maar even aan de knutsel geslagen: En voor wie zou Levi dit schitterende kunstwerk maken?! .....

Mijn little zusje Ada zit tijdelijk op kamers in Utrecht. De meid die hier woont is de zus van Ada's studie vriendin. En omdat ze een paar maanden naar een ver land ging kwam deze kamer leeg. Voor Ada een leuke kans om eens te snuffelen aan het op kamers wonen. En het bevalt dr prima. Gister dus maar eens even op bezoek. Met z'n vijfen richting Utregg! En zo'n schi-tu-rund pand!! Echt deuren waar Peter Frans twee keer op elkaar door kan, enorme trappen en vet mooie plafons. Helemaal wijs... Levi heeft tot twee keer toe de auto ondergespuugd. Is waarschijnlijk (net als ma) autoziek. Gelukkig had tante Aata wasmiddel... En we verlieten Utrecht natuurlijk niet zonder even rond te shoppen. Wat resulteerde in deze super stoere voetbalpakjes voor Levi & Juda. Kom maar op met queensday en natuurlijk het WK!

nooit meer tranen, nooit meer pijn nooit van God verlaten zijn! Zie hoe Jezus lijd voor mij aan het kruis de dood nabij die voor mij het oordeel bracht hij die tot zonde wordt gemaakt wat een offer hij voor mij die wil worden zoals hij zoveel pijn ongerechtigheid is op Hem die voor mij strijd Zie hoe Jezus biddend strijd met de pijn verlatenheid zo alleen verwond roept hij mijn god waarom verlaat u mij zie wat Jezus heeft gedaan in zijn lijden heeft doorstaan zoveel liefde verwonderd mij niemand heeft zo lief als hij Als de heer zijn leven geeft vlucht de dag de aarde beeft zelfs de dood verliest haar macht als Jezus roept het is volbracht waardig Hij de zoon van God die voor ons gekruisigd wordt door zijn wonden genezen wij in zijn dood maakt hij ons vrij Heel de schepping slaat een zucht zij ontwaakt het duister vlucht Jezus leeft is opgestaan hij roept ons uit de dood vandaan juicht want Hij mijn Here leeft Hij die overwonnen heeft nooit meer tranen en nooit meer pijn nooit van God ...

Al een paar weken zijn ze voor ons huis bezig met van alles en nog wat. Eerst lag het hele voetpad open en hebben ze glasvezel gelegd. En tegelijk wat met het gas gedaan. Nu ligt het hele fietspad open. Eerst kwam er een man en een machine die sloeg alle tegels er stuk voor stuk uit. Toen kwam er een graafmachine, toen een tractor voor het zand en weer een graafmachine. Er is zo heel wat te beleven voor ons huis. En dat Levi dat leuk vindt blijkt wel uit het feit dat hij ongeveer de hele dag voor het raam geplakt zit. Drinken voor het raam, koekje voor het raam, fruitje voor het raam. Tv kijken is op het moment niks aan als je ziet hoeveel er buiten te beleven valt!

Twee grote spuiten in twee dikke billen en een huilende baby. Vanmorgen weer eens op bezoek bij het consultatiebureau. Prima score zo toch?!

De laatste paar dagen zit Juda weer niet echt lekker in zijn velletje. Hij is weer verkouden en ondanks dat hij gewoon door zijn neus kan ademen drinkt hij aan de borst zo wild en onrustig dat hij zichzelf steeds verslikt. Met een slijmerige hoest en schreeuw bui als gevolg. Eng voor ons om te zien en lastig voor hem om daar uit te komen. We wisten al dat Juda rustig uit de fles kan drinken. Hij moet daar iets harder aan zuigen, maar hij kan dan ook een rustpauze inlassen als hij daar behoefte aan heeft. Met de borst wil hij op het moment dat het juist toeschiet steeds even op adem komen. En op een borst zit helaas geen pauze knopje. Vandaag dus even een dagje gekolfd en daarna flesje gegeven. Ik merk gelijk dat hij een fijne relaxte dag heeft gehad. Veel minder boertjes, minder geknoei en rustiger is hij. Best gek om te zien dat sommige kinderen de borst helemaal niet zo relaxt vinden, al speelt die verkoudheid misschien ook een rol. Maar goed, morgen toch even langst de dokter advi...

Veel mensen vragen zich af of Juda en Levi op elkaar lijken. Zelf vind ik het ook erg leuk om foto's van deze twee broers in ongeveer dezelfde leeftijd naast elkaar te leggen. Ook nu verbaas ik me er weer over hoe anders en uniek ze allebei zijn. Ik ga ervan uit dat ik niet hoef te vertellen wie Levi is...!

Dit is ze dan: een kersvers zusje voor Anne, en dochter voor Kim & Erik: Jolien Willemijn! Heerlijk gezicht he? Zo'n klein popje, zo'n grote zus en zo'n trotse mam!!

In opa en oma's tuin schijnt de zon altijd fijn. Je zit lekker uit de wind en alle ingrediënten voor een geslaagde middag zijn aanwezig. Oma heeft een Levi's nieuwste hobby ontdekt: kruideniertje! En Juda zon' t lekker met oma, opa en mama mee!!

altijd in elkaars gedachten zijn.

Geen goed nieuws. Papa is uitbehandeld. De laatste fase van zijn ziekte en leven zijn ingegaan.

Het is lang geleden dat ik een blogje over mijn vader schreef. Er wordt ook minder naar gevraagd en omdat het eigenlijk steeds stabiel bleef was er ook niets bijzonders te melden. Heel langzaam viel pa wel meer af, maar sinds een paar weken is dit niet meer het geval. Papa is juist kilo's gegroeid maar niet over zijn hele lijf maar alleen op zijn buik. Zijn buik is ook erg pijnlijk daarom is hij vorige week naar de huisarts geweest. Daar werd hij direct doorgestuurd naar het UMC, en daar zijn gelijk bloedonderzoeken en scans gemaakt. Morgenmiddag na 14:00 weten we de uitslag van die echo. De huisarts is erg bezorgd, en ook papa heeft het gevoel dat het mis is. Als dochter zie ik liever niet dat het slecht met hem gaat, maar als ik foto's van vorig jaar zie dan kan ik er niet omheen. Ik bid, al weet ik soms niet waarvoor ik moet bidden...

Wat doet een klein wondertje als Juda je elke dag beseffen hoe groot God is. Tien mini teentjes, sterke knuisjes oortjes die reageren op je stem en oogjes die je gezicht volgen. Zoiets kan toch niet slechts door toeval zijn ontstaan?! God is onze ontwerper, onze maker en onze beschermer. Daar ben ik zeker van. Wat een rijkdom, twee kanjers van zoons en een God die alles creert en in Zijn hand houdt. Lieve Vader, bedankt voor de lente en dit mooie heerlijke jochie!! Lief glimmend lachje... "Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol, en Ik houd zo veel van je... Wees niet bang, want Ik ben bij je". Jesaja 43 : 4a en 5b

Na afgelopen weekend is Jorijke overgeplaatst naar brandwondencentrum Beverwijk. Hoe zwaar, diep, zwart en ongelooflijk lang hun weg is, kan ik bijna niet bevatten. De mails die Henk regelmatig rondstuurt drukken je helaas met je neus op de feiten: Ook in Beverwijk staan ze kijken. Wonden zoals Jorijke ze heeft, komen hier misschien 1 x in de anderhalf a 2 jaar voor om te behandelen, zo zei de behandelend chirurg. De wonden zijn dusdanig chronisch en diep dat alle huid is verdwenen tot op het vetweefsel. Bacterien en infectie zijn hardnekkig aanwezig. Vandaag is er veel weefsel verwijderd waarin bacterien zaten. De huidige wondinfectie proberen ze zo te onderdrukken. Jorijke heeft zeker een liter bloed verloren. Ze heeft 4 zakken bloed toegediend gekregen op de OK, ook omdat gisteren haar hb gehalte op 4,9 zat. Vanavond hoop ik Jorijke te bezoeken. Ik hoorde dat haar kamer nog zo goed als wit is... Helpen jullie mee de muren te behangen?! Jorijke Koelewijn Postbus 1074 1940 EB Beverw...

Zoals velen van jullie al weten, ben ik bezig met een opleiding voor pedicure. Nu ben ik op zoek naar mensen die op dinsdagavond een keertje mee willen naar Amersfoort (waar mijn school is) als voet-model!! Het liefst mensen met lastige voeten: eelt, likdoorns, kloven, ingegroeide nagels enz. Je krijgt dan (op dinsdagavond gratis en voor niks) een heerlijke voetbehandeling van mij!! Als je op dinsdagavond niet kunt, maar wel een keer je voeten wilt laten doen, kan dat natuurlijk ook altijd! laat me maar weten! Alvast hartelijk bedankt!! Groetjes van Enneke PS: zeg het tegen iedereen die je kent!

" Mama, ik voel me zo warm. Maar m'n handjes zijn koud. En mijn buikje knort zo raar. En er zitten allemaal vlekjes op mijn buik... Whee! Nee he, ik heb net als mijn neef Joram waterpokken! Goed, zo erg is het nu ook weer niet... Het staat wel kek zo'n stippelvelletje, vind je niet? Vanmorgen mocht ik in een bad met washandje havermout. Weer 's wat anders dan zwitsal! :) -x- Levi

Vrije dagen zijn altijd leuk. Helemaal als er ook echt iets te vieren valt. Pasen is een feest waarbij we twee uiterste gebeurtenissen herdenken. Eerst stierf Jezus een verschrikkelijke, pijnlijke en afschuwelijke dood voor ons. Maar gelukkig bleef het daar niet bij, Hij stond op uit de dood. En liet zien sterker te zijn dan de dood. Dank U Jezus, dat u stierf voor ons. God is goed en groot. Waar ik ook dankbaar voor ben is voor onze vriendengroep. Een steeds groter wordende club bijzondere unieke jonge mensen. Gaaf om te zien hoe mooi en gezellig het kan zijn met elkaar. De jongens squashen regelmatig, de meiden pk'en af en toe (zie vorig blogje). En met feestdagen gaan we bijna altijd met elkaar op stap. Zo ook gister. Peter Frans had enorm z'n best gedaan op een overheerlijke vrienden-brunch . Waar we allemaal lekker van hebben gegeten. ' s Middags zijn de mannen in de buurt op een veldje wezen voetballen. Na een uurtje zijn alle meiden met overgebleven lekkers en een...

O mdat ik volgens Heske genoeg blogjes heb geschreven over little cute Judaatje en lekkere lieve Levi. Hier een blogje met nuttigere informatie... :) Dezelfde geliefde vriendin Heske vond het wel weer eens tijd voor een avondje postkameren en wel om de volgende redenen : Tiny: Jij MOET er een avondje uit! Dat heb JIJ zekerssss verdiend! Lekker wijntje erbij! Janneke: Jou hoef ik niet te overtuigen, ik zeg één ding: Martini! Hij mist je.... Mevr. Huijgen: Je wittebroodsweken zijn om: dusss dat is zekers een borrel waard! Loes: Jij werkt te veel in de haven, dusssss we zien je te weinig! Heel gauw komen! Annerieke: De vorige keer in de PK was zooooo gezellig, en jij hebt de nieuwste hy ves-nieuwtjes, dus jij MOET zeker komen! Linda: Voordat jij met je gat in Afrikaland zit, moeten we nog heel wat avondjes doorbrengen, dus daar is donderdagavond de eerste van! Je huis hoef je niet op donderdagavond schoon te maken toch? Dat geldt ook voor Renske.... Dat doen jullie mannen maar een keer......

GEZOCHT: de film the passion of the Christ!!