Gewoon Tiny

Weer mag ik van dichtbij een ontzettend groot wonder ervaren. Na zoontje Rik beviel lieve vriendin van een dochtertje, Tess. Het geslacht was een grote verrassing. En ook de vlotte voorspoedige thuisbevalling was een nieuwe ervaring. Toen ze de dag voor de bevalling bij me op de bank zat was ze het zat. Ze kon net als ik niet meer wachten tot het zover was. Al dagen gerommel en kramp of toch weeeen? Ik voelde zo mee, alsof het mijn eigen buik was. Tot de trotse papa me 's avonds laat belde: "hyper blij dankbaar en zo gelukkig".  God wat een wonder, weer zo'n compleet perfect geschapen meisje, deze suikertante kan haar geluk niet op: 

Onze drie jongens ontwikkelen zich op hun eigen wijze. Eigenwijs noem je dat. Nu Levi en Juda het consultatiebureau ontgroeit zijn, en Sion over een jaar nog een bezoekje hoeft te brengen, dacht ik laat ik die grafieken eens bijwerken. Met het boekje bij de hand ontdek je leuke dingen... Zo lijkt het alsof Levi toch iets minder hard in de lengte gaat groeien, terwijl hij wel zwaarder is geworden, dat kunnen alleen maar spieren zijn, want spek is bij hem nergens te bekennen. Juda volgt qua lengte keurig de middenlijn. Zijn gewicht schommelt wel wat heen en weer. Dit is dan ook te merken aan verschillende periodes dat hij erg goed eet, en sommige tijden veel minder goed.  Sion is een gevalletje apart. Die lust en eet alles. Zuur, bitter, pittig, hij lust en proeft echt alles. Ook Sion heeft zijn lengte niet van zijn pa. Die is ook net iets boven gemiddeld, maar dat valt niet erg op in verhouding tot de breedte.. :) Leuk toch.. Even weer stilstaan bij ieders eigen lichame...

Het zal je vast niet ontgaan zijn, het nieuwe jaar 2014 is begonnen.  Vorig jaar vierden we oud & nieuw bij ons thuis met onze vriendengroep.  We schreven allemaal op een brief wat onze mooiste herinnering was uit het jaar 2012 en wat onze droom of wens was voor 2013.  Een vriendin en haar man hadden maar een grote wens: papa & mama worden! Alle gebeden zijn verhoord, nog maar kort geleden werden ze papa en mama van een dochter.  Volgend jaar gaan we de brieven er weer bij pakken, want dit jaar vierden wij en de meeste vrienden oud & nieuw met familie. Mijn moeder, zus & zwager en drie neefjes kwamen een avondje knallen.  Levi had de avond van zijn leven! Niet dat hij zelf wat afstak, maar hij stond er wel  stoer bij te kijken. Een paar jaar geleden lag hij na elke harde knal te huilen, en zie hem nu daar staan. Zo blits!  Sion heeft de hele avond en nacht doorgeslapen.  Juda en Levi gingen rond half 10 naar bed, en hebben ook niks...

Kinderen die slecht eten, zijn geen kinderen van ons. Dat onze oudste: Levi goed eet is volgens mij wel een voordeel, want de jongste twee hebben het er eigenlijk nooit over. Ze eten zonder moppers, het liefst nog een broodje of nog een bord pasta of Hollandse pot, tuurlijk hebben ze wel voorkeur.  Maar de meeste pannen en overschotels zijn tegenwoordig leeg.  Heerlijk, ik geniet er van!  Onze Sion is een heel bijzonder kind 'en dat istie '.  Hij lust namelijk geen snoep!! Hij eet verder ongeveer wel alles los en vast zit. Pittig of veel kruiden, alle soorten vis, het maakt hem niet uit. Hij proeft ook veel meer dan zijn grote broers, maar heeft dus wel duidelijk een voorkeur.  Als ik door de foto's van de vakantie blader zit ik wel even te genieten van onze lekkerbek.. Enjoy!