Gewoon Tiny

Een groot feest!! Vanaf 06:30 AM tot 20:30 PM. De hele dag het stralende middelpunt.  Tot op het bot verwend is onze grootste vent. Wat is het genieten met jou. Ook nog met wat feestvierders terug gedacht aan zeven jaar geleden:

Meesters en juffen traktatie in de maak. Om nou lekker in dat basketbal thema te blijven, een zakje (snoep)ballen met een basket (sinasappel) bal. Hoe simpel wil je het hebben. Nog een nachtje slapen... en dan is het eindelijk 26 Maart! #oelala

Mama olifant in wording. Nog 14 weken te gaan.

Een eiken houten vloer. Het was een prachtige droom van me, die inmiddels uit elkaar gespat is.. Het leek me echt fantastisch. Een 'grote mensen huis' met eiken houten vloer.. Ik hou van hout. Maar goed, ik ben weer wakker. Een eiken houten vloer is prachtig. Maar helaas onmogelijk te onderhouden met drie doerakken in huis. Elk krasje, deukje, butsje, vale plekken, echt... ik werd er niet goed van. Als je vloer niet netjes is, dan is je kamer hoe opgeruimd ook niet netjes. Altans dat is mijn mening. :) Hij moest eruit... Tussen het werk, vrijgezellenfeestjes, etentjes, verplichtingen door is het gelukt... En voordat het echt netjes is, moet het eerst een ongelooflijke zooi worden: En toen lag de nieuwe vloer erin. Ik ben er enorm blij mee. Wat past hij goed bij onze meubels en inrichting. Een natuurlijke warme hout look, maar het matriaal dat tegen een twee... of wel vier hele sterke stootjes kan.

Een kinderverjaardag voorbereiden is altijd weer een feestje opzich. En ook al zitten we nu even een paar weken zonder vloer. Gelukkig hebben we een oma die naast haar auto ook haar huis af en toe te leen geeft. Vieren we daar zijn party. Traktaties voor de kinderen en juffen op school. En dan elk jaar weer dat kaartje.. Met hulp van ome Wouter werd het wat spectaculairs deze keer. Je snapt dat Levi er super trots op is: 

Zeven jaar geleden stond ik op springen. 24 Maart was de datum waar ik naartoe leefde. Maar met kerst concludeerde iedereen al: 'dat wordt zonder twijfel een kerstkindje!' Nooit meer ben ik zo extreem dik geweest. En zo mager op de rest van m'n lijf. Nooit kreeg ik meer zo'n zware zoon. Het is zeven jaar geleden. En toch kan ik me er nog veel van herinneren. 20 jaar was ik toen Levi geboren is. Vijf kilo en 80 gram, woog hij schoon aan de haak. De gyneacoloog, en verpleegkundige stonden bijna met open mond. En geen eens zwangerschapssuiker?! Ongelooflijk... Na een pittige bevalling toch uiteindelijk die spoed keizersnede. Wat een geluk dat ik nog zo jong en misschien wel onbezorgd was. Dat we na de bevalling nog 7 dagen en nachten in het ziekenhuis moesten blijven was pittig. Levi deed het prima, maar ik werd met de dag geler, en mijn bloeduitslagen waren niet positief. Zelf kan ik niet zeggen dat ik het spannend vond, of onzeker was. Dat hoorde er vast o...

Wauw wat een bijzondere avond. Zo intensief mee bezig geweest de afgelopen tijd. Afgelopen vrijdag was de eerste zus & zo avond van onze kerk. Je moet echt even de foto's bekijken via onze kerksite http://www.spakenburg-zuid.nl/zus-en-zo/  Voor meer dan 400 vrouwen uit onze kerk een avondje ontspannen in de leeftijd van 16 tot 91 jaar! Ontzettend veel enthousiaste positieve reacties gehad. Super gaaf om elkaar te ontmoeten, bemoedigen en oog te hebben voor elkaar. Check it http://www.spakenburg-zuid.nl/zus-en-zo/

Veel onrust zit er momenteel in m'n lijf. Het heerlijke tempo waarmee ik het leven leef hou ik niet meer vol. Begrijpelijk en frustrerend tegelijk. Voor het allereerst zwanger zijn en bevallen dat is een ervaring die je misschien een keer ervaart, maar tegelijk nooit meer terug komt. Nu ik dat zo dichtbij van mijn zusje weer mee gemaakt heb besef ik dat wel weer. Je echt richten op jezelf. Je gevoel, luisteren naar je lichaam. Het zijn allemaal dingen waar ik niet goed in ben. Momenteel ben ik ook te druk met van alles en nog wat. En ben hooguit 2 avonden in een week thuis. Dat is niet goed, dat besef ik. Maar nee zeggen is lastig, als alles zo leuk is om aan mee te doen. En ook werk ik natuurlijk 2 a 3 avonddiensten in een week + weekend. Op het werk merken we steeds meer van de WMO. De zorg waarvoor wij geleerd hebben moeten we steeds meer uit handen geven. En in plaats daarvan moeten we plannen maken achter de computer. Protocollen lezen. Rapportages maken, lezen, samenvatten...