Gewoon Tiny

We zullen er weer aan moeten geloven, de herfst. Als ik heel eerlijk ben is dit seizoen het minst mijn seizoen van het jaar. De onrust die de regen en wind veroorzakenen geven mij een onbehaagrlijk gevoel. Binnen is het heus ook lekker knus en fijn, maar het gevoel van binnen moeten zitten past niet bij mij. Als ik in het bos loop, mooie takken verzamel, schitterende herfstbladeren zie met een half schitterend zonnetje er door dan geniet ik oprecht.  Ook staat er achter ons huis een grote bladkorf waar veel plezier aan beleefd wordt. Emmers vol bladeren verzamelen trapje ertegenaan en kiepen maar. Net zo lang tot hij helemaal vol is.  Nu vannacht de wintertijd ook nog eens is ingegaan zijn die lichte avonden ècht voorbij. Maar goed, we zullen maar positief blijven want v anaf vandaag duurt de wintertijd elke dag een beetje minder lang... We hebben er weinig over te zeggen, maar dit is mijn top 4 van lievelingsseizoen, tot minst geliefd.. Mijn top 4,  1. Lente,  2. Zo...

Na een kort nachtje werken kwam ik van de week thuis bij een hangerig jochie. Sion is al een paar dagen niet fit, hij heeft geen koorts maar eet slecht, en dat is niks voor hem. De hele dag moet ik hem tillen, en zodra ik hem even neerzet begint hij te huilen en te jammeren.  Aan het eind van deze hang dag kook ik nasi, maar niemand eet er ,zoals gewoonlijk, lekker van.  's Avonds als alle mannen erin liggen krijg ik de babyfoon van de buren, de buurjongens slapen nog niet helemaal, dus als ik er een hoor huilen loop ik snel naar de babyfoon..  Maar nee het is op zolder. Levi heeft zijn vloer onder gespuugd, ik ruim alles op zet gelijk een was aan, emmer naast zijn bed en ga weer naar beneden, genieten van mijn vrije avondje.  Nog geen reclameblok later hoor ik weer gehuil, weer Levi, weer gespuugd.  Ik neem hem maar mee naar beneden.  Als ik later weer iemand hoor huilen loop ik weer eerst naar de babyfoon, nee daar is het niet. Sion of Juda? Weer op zolde...

Levi, Juda en Sion groeien echt hard.   Lichamelijk bijvoorbeeld, Levi draagt al maat 122 en schoenmaat 31, Juda maat 98 en Sion maat 92. Die laatste twee broers verschillen niet meer zo veel, het zal me ook niet verbazen als ze binnen een paar jaar dezelfde maat hebben.  Communicatief, sociaal, cognitief, geestelijk, het is echt gaaf om te zien.  Levi is onze echte heerlijke kleuter. Sport en gymt het liefst de hele dag, en speelt ontzettend veel met buurjongens en vriendjes. Zit op zwemles en voetbal tegelijk, maar hij doet niet liever.  In problemen oplossen, en omgang met broertjes en vrienden en in de klas ik zie ik hem zo groeien.  Toen ik Levi vanmiddag op de zwembad rand zag zitten kreeg ik echt kippenvel, wat lijkt dat jochie onwaarschijnlijk veel op mij. En wat doet dat veel met me...  Onze prachtige Juda kan sinds een paar dagen zonder zijwieletjes fietsen. Zo leuk om hem ook te zien groeien. Hij praat zulke prachtige lange zinnen. Hij speelt zo ...

Bijzonder dat jullie mij nog niet vergeten zijn. Dikwijls hoor ik om me heen de vraag: ' waar blijven je blogjes?! Ik heb er regelmatig over na gedacht, zal ik dan toch stoppen? Of niet.. In Amersfoort stond de imac altijd in de kamer, dus elk loos momentje kroop ik erachter om iets te bloggen. Nu staat de imac boven, we hebben wel een ipad maar daarop is bloggen bij blogspot niet helemaal ideaal. Vandaar dat ik geprobeerd heb over te gaan naar word press, maar dat beviel me nog minder... En toen was het stil.  Ik heb er over nagedacht. Zal ik stoppen met bloggen? Of toch niet. Als ik in mijn archieven aan het snuffelen ben dan besef ik weer hoe dom het zou zijn om te stoppen.  Ik geniet er zo van om af en toe mijn gevoel of ervaringen het world wide web in te slingeren. Heerlijk, niet te veel over na denken. Niet om mensen te prikkelen, te kwetsen of op te scheppen.  Mijn doel is  God's goedheid en liefde uit te delen. En elke keer weer te roepen dat GOD ...