Gewoon Tiny

De plek die een kind heeft in een gezin, kan soms veel betekenen. Met een oudste maak je alles voor het eerst mee, en is daarom ook wel bijzonder en speciaal. Een middelste plek is ook altijd bijzonder. Je bent niet de oudste en snelste met alles maar ook niet de laatste, en bemiddeld vaak een beetje tussen de oudste en de kleinste. En bij een kleinste kan je vaak onmogelijk met een serieus gezicht beweren dat hij sommige dingen echt niet na mag papagaaien.  Meer van de een houden dan van de ander, daar geloof ik ècht absoluut niet in. Ik hou van alledrie onnoemelijk veel en toch alledrie op een manier waarvan ik niet wist dat het ook zo kon. Van de week mochten we bij Levi's juffen komen, voor een 10 minuten gesprek. In zeshonderd seconde uitwisselen hoe hij er momenteel voor staat. Die tijd was gelukkig niet te kort. Het gaat namelijk erg goed met Levi. Zijn juffen noemen hem allereerst ontzettend enthousiast. Hij ontwikkeld echt met sprongen. Gaat woorden schrijven, cijfers word...

Op 20 Oktober werd hij geboren. Mijn 23ste tante zegger. Een zo gewenst broertje voor Bent en zoontje voor mijn lieve zus Eefje en Chris. Vandaag werd hij gedoopt. Met een lach en een traan was ik getuige van dit mooie moment. 'Wat had papa dit mooi gevonden' schiet er dan door mijn hoofd. Wat blijft het fijn om zo'n klein jochie in slaap te wiegen, te knuffelen en lief te hebben.

Ook in ons kabbelende levensbeekje is sint weer in volle glorie binnen gestoomd. Drie hyperdepiepepieten om me heen. Alles gaat over of om sint en zijn vrienden.  Elke avond duurt de maaltijd nog korter dan kort, om maar geen seconde van dat journaal te missen.  Levi vind het te gek, en geniet vollop van alle fantastie verhalen en van het onbeperkt legaal verkleden. En ook elke tekening of duplo werk heeft wel iets met die oude heer te maken.  Juda staat er anders in. De foto spreekt boekdelen. Juda vind het spannend, wil het liefst zijn schoen buiten zetten, omdat hij geen pieten in huis wil.  Tegen Juda ben ik dus ook maar een stuk eerlijker, en daardoor geniet hij er ook van.   Sion snapt er weinig van, maar kent wel ongeveer alle sinterklaas liedjes uit zijn hoofd. Hij husselt ze al zingent nog wel door elkaar, maar achter elk liedje komt natuurlijk de leukste en hardst zingende zin uit het hele sinterklaar repetoire: 'ennnn toen lietie een sheeet!' #peuterh...

Het heeft even wat tijd gekost. Maar gewoontiny.nl doet het weer!  Yeah!  Met dank aan mijn liefde Peter Frans. Fijn ik hoop ècht weer lekker veel meer te gaan bloggen. Die uitlaatklep mis ik steeds vaker in mijn rennen-vliegen-hollen leventje. Want even rustig gaan zitten. Opschrijven wat me bezig houdt, en later nagenieten van mijn schrijfsels en foto's daar geniet ik toch wel echt van.  Clichè nummero 100: het leven gaat zo snel, in April werk ik al 7 jaar bij stichting Sprank en  in Februari hoopt Peter Frans zijn 30ste verjaardag te vieren.   Ook leven we al 3 jaar zonder onze lieve bijzondere papa en opa. En gaat onze tweede hunk Juda over twee maandjes naar de echte kleuterschool. Bizar toch. Stilstaan is goed. Even stilstaan en weer doorgaan.    Een immens dankbaar mens ben ik. God zegent overvloedig.  Daarmee bedoel ik niet dat het leven een makkie is.   Er is zo verschrikkelijk veel pijn en verdriet, meer dan mijn hoofd bevatten kan...