Gewoon Tiny

Het is al heel lang geleden dat ik een blogje schreef over Henk & Jorijke. Er is ondertussen ook al weer erg veel gebeurd. Zo is Jorijke een eigen weblog gestart:  http://jorijkekoelewijn.blogspot.com/ Een mooie weblog waar ze een kijkje geeft in het andere leven dat ze momenteel leeft.   Een paar maanden terug zijn Henk en Jorijke met een hele cameraploeg terug geweest naar Zuid Afrika. Dat land waar hun leven zo drastisch veranderde.  Aanstaande maandag 2 Mei, om 18:25 is op Ned. 2 de eerste aflevering te zien, waarin Jorijke haar verhaal verteld over De Verandering.  De week erop: 9 Mei, om 18:25 doet Henk zijn verhaal op Ned 2.  Zie voor meer info deze link! h ttp://www.eo.nl/programma/deverandering/page/-/home.esp Als ik het liedje van Gerald Troost voor Jorijke al luister krijg ik een brok in mijn keel. Wat heb ik veel respect voor haar instelling, doorzettingsvermogen en kracht.  Het liedje van Sharon Kips voor Henk is trouwens ook een kippenvelfactor 10 lied, wat een stem! ...

Net zoals elk kind zo verschillend ontwikkeld. Is ook deze zwangerschap weer een hele nieuwe ervaring.  Een zwangerschap in de warmte heb ik nooit eerder beleefd met een Februari en Maart kind. Volgens mij heb ik nu minder last van jeuk omdat je niet zo snel van een koud buiten naar een warm binnen gaat, maar ik juich niet te vroeg want als je lever in de verdrukking komt kan het nog wel komen.  Een zwangerschapsmasker en bekkenpijn lijkt helemaal bij deze zwangerschap te horen. Donkere vlekken op mijn voorhoofd en boven mijn mond. Niet echt charmant, maar ik heb er verder geen last van.  Bekkenpijn is wel iets wat je constant herinnerd aan je zwangere lichaam. Ik ben tot nu 10 kg. aangekomen, en dit zit voornamelijk aan mijn buik. (Bij Levi en Juda rond de 12 kg, dus hoop niet meer veel te groeien ;) Ik had bij de zwangerschap van Levi ooit op een markt een buikband gekregen van een mevrouw: ' deze kan jij vast goed gebruiken' zei ze.  Ik gebruik hem veel, vooral met stukken l...

De eerste grote hoofdrollen werden voor de kerst uitvoering al uitgedeeld. Ter ere van het 40-jarig jubileum zou het kinderkoor Chanoeka de musical Miezert muis opvoeren. Er is echt ontzettend veel gedacht, geknutseld, genaaid, gezongen en nog veel meer geoefend, om alle 58 kinderen een leuke rol in de musical te geven. En afgelopen zaterdagavond was het dan zover. Het prachtige decor stond klaar, de kinderen waren geschminkt en hadden hun kostuums aan. En de kerk zat bomvol! Wat een super avond... echt enorm trots ben ik op alle muisjes, apekooltjes, gekke dieren, bomenbosladies, boomgrenskinderen, noodweerkinderen, de jury en ga zo maar door. Hopelijk lukt het om een stukje film op internet te krijgen, dan laat ik jullie zeker meegenieten... Misschien geeft dit ook al een beetje een indruk hoe gezellig het was:

Lekker weer om binnen achter de computer blogjes te schrijven is het niet echt. Maar daarom gebeurd er nog steeds genoeg om over te bloggen. Zo kwam nadat Levi al een week aan het vragen was, eindelijk tweeling-neef Joram spelen. Wat een pret hebben die twee samen... Al hebben ze echt een andere houding en ander loopje en andere karakter, bijna iedereen gaat er van uit dat het een tweeling is. En daar doen ze zelf ook aan mee. Alles wat de een aan het doen is of gaat doen, moet de ander ook doen.  Joram slaapt niet meer 's middags maar Levi heeft dat 1,5 uur/ 2 uur slaap nog echt wel nodig. Dus hupsakee; Levi heeft zijn broodjes op en zegt: ' Levi en schaapje naar bed toe, mama?'. mama: ' oke, gaat Joram dan even lekker spelen? Joram: ' Joram en Levi samen onder het autodekbed?  Mama: ' Ja hoor, jullie mogen onder het auto dekbed, gaan jullie dan lief slapen? Levi: Aah Joram heeft geen schaapje mee, mag Joram Levi's schaapje...? En zo hebben er uit eindelijk...

Oefening baart kunst. Het jongste aapje van 13 maanden oud loopt als een waggelend eendje met kromme pootjes, maar is zo trots als een pauw! En wij natuurlijk met hem: Juda loopt niet alleen, maar heeft nog wat leuks ontdekt: Klimmen!! Help!! Een echt absoluut handenbindertje is het nu. Binnen een seconde bovenop de bank, bovenop bed, in de kinderwagen, op het randje van het hek buiten. Of als de voordeur openstaat binnen no-time buiten op het plein, bij de trap! Levi bleef op die leeftijd wel een beetje op de mat zitten, maar Juda denkt er niet over. Vliegensvlug istie!  En mama maar hobbelen met haar dikke buik achter haar waggelende eendje aan... :D 

Vandaag is de dag, dat ik jou moet laten gaan. Vandaag is de dag, het afscheid breekt aan. De strijd is voorbij, het einde gekomen. Hoe moet ik zonder jou verder gaan... Jezus heeft jou in zijn armen genomen, daar is het veilig, daar is het goed. Hij neemt je mee naar het land van je dromen. Ga maar naar Hem, het is goed. Speciaal voor de mensen die het zo moeilijk hebben deze week. (helaas was dit het beste filmpje wat ik kon vinden van het liedje, en de tekst is ook niet heel goed verstaanbaar.) Maar ik denk aan jullie...

De lente staat weer voor de deur. De bomen voor het huis krijgen groene knopjes. De parasol kan weer eens open, en wij spelen hele dagen buiten. Juda z'n eerste kruip-broek is door. En Levi geeft elke dag alle bloemetjes water, van ons en niet te vergeten: alle buren. De visjes in de vijver van de buurman krijgen nieuwe steentjes. Bruce moet elke dag uitgelaten worden om: 'piepies' te maken. En Juda mag ook mee helpen om de boodschappen kar we te brengen. We hebben vandaag zelfs voor het eerst weer buiten in de zon een broodje gegeten. Juda oefent elke dag om net zo hard te kunnen rennen als zijn broer. Hij is echt fanatiek en geeft niet snel op. Wat lijkt het me toch heerlijk als dat dik billetje echt goed zelf kan lopen. Wat ik nu wel duidelijk zie is dat kinderen die laat lopen ook gelijk beter lopen. Vanaf de dag dat Levi ging lopen liep hij veel vaker en gelijk goed. Juda doet het vaak, maar laat zich wel makkelijker op zijn billen en knieeen zakken... 'Lente, is ...

Check voor een leuk nieuwtje de weblog van mijn oudste zus!!

Dit filmpje wilde ik eigenlijk in de week voor Levi's derde verjaardag plaatsen. Het kwam er helaas niet van, maar vandaag zag ik hem toch weer langst komen. Wat is er veel gebeurd in die drie jaar. Als ik dat toen allemaal geweten had... Dan is zo'n filmpje toch weer een kostbare verzameling van bijzonder mooie momenten.   

Vorige week donderdag ging Peter Frans met zijn werk drie dagen naar Praag. Heerlijk voor hem! Wij hebben er ook maar wat leuks van gemaakt. Zo zijn wij twee dagen naar het 5 sterren ***** hotel: oma-picalilly geweest. En hebben we genoten van een heerlijk zomerzonnetje, super ontbijt, uitgebreide lunch en diner, overal hulp bij. En voor mij uitgebreide badder-time terwijl er ondertussen goed voor de kids werd gezorgd. We zijn zaterdag lekker met z'n viertjes op de fiets gestapt (nu kan het nog :), Levi achterop, Juda voorop en beebie dikke Dina (heeft oma bedacht) ertussen. We zijn op een terrasje neergestreken met vriendinnen, hebben boodschapjes gedaan, patatjes gegeten nog veel meer leuks om op te noemen. Peter Frans zijn oudste broer vierde vrijdag zijn 40ste verjaardag. En zijn moeder: oma Heek werd zondag 61 jaar!! Waarvan deze kiekjes:  De drie krullenbollen van de familie op een rij: Lydia, Joram en Levi.  & filmpje... Wij hebben het dus weer overleefd. Al zijn we wel ...