Gewoon Tiny

 Op 24 Juni vieren wij de allereerste verjaardag van Sion. Onze grote verrassing! Wat zijn we blij dat hij bij ons gezin is gekomen. En dat hij na een moeilijke verdrietige periode van het afscheid van (o)pa toch ineens zoveel geluk en vrolijkheid bracht. Ons zonnestraaltje! Sion hadden we misschien beter Simson kunnen noemen. Zijn haren zijn dan nog wel niet zo lang, maar hij is sterk! Echt niet normaal. Wil je een luier verschonen terwijl hij iets wil pakken? Dan krijgt hij dat voor elkaar. Wil je zijn ontstoken oogjes schoonmaken? Geen denken aan dat je dat voor elkaar krijgt. Hij trekt zich op het moment echt overal aan op, levensgevaarlijk maar wel erg schattig. Als we ergens weggaan zwaait hij daaag, hij brabbelt een goed potje met zijn broers mee en hij is makkelijk. Sommige mensen noemen hem een goedzak, en dat is waar. Hij is zelden driftig of kwaad. Slaapt makkelijk, en eet met de pot mee. Dat gaat wel sneller met een derde merk ik. Hij is gewoon om op te vreten... ...

Het is nog maar Mei, en we voelen al een tijdje de warmte van de zon.  Wat is het toch genieten dat buitenleven. De vogeltjes die nestjes bouwen in de appelboom. De druivenstruik die elke dag wel een paar centimeter groeit. Vrienden en familie die lekker aanwaaien. Oja, Sion groeit zo hard! We hadden hem beter Simson kunnen noemen geloof ik, sterk dat hij is!! Levi en Juda zijn ook niet slap, maar als hij niet wil dat ik zijn luier verschoon heeft de houdgreep geen zin. Dinsdag mogen we hem weer laten keuren op het bureau, ik ben benieuwd.  De spakenburgse sportdag is ook altijd een hele happening in het dorp. Alle scholen doen mee vanaf groep 3. Die morgen mocht ik op een neefje en nichtje extra passen omdat hun moeders mochten helpen bij de sportdag. En toen kwam mama aanwaaien, zal ik er een paar meenemen? Uiteindelijk zijn we met zijn allen een rondje gaan lopen, en natuurlijk even bij de Spatel een ijsje gesnoept...  We hebben voorlopig een zwembadje en ee...

Vijf jaar geleden. Zoveel mooie kostbare herinneringen. Veel zon, een witte kever, een open engelse dubbeldekker, ballonnen oplaten, mooie mensen, kinderkoor, lief lied voor elkaar gezongen, chinezen, zandfoort aan de eem.

Geloof je het zelf? Dit ben ik, precies een jaar geleden: Op dit moment lopen twee vriendinnen van mij er ook zo bij. Renske bereikt volgende week die magische datum, waar je bijna 9 maanden naar toe hebt geleefd! Ik hoop voor haar en iedereen dat het niet lang meer hoeft te duren, en dat de bevalling goed verloopt, wat heerlijk zou dat zijn. Als ik haar buik voel,  het ruggetje en de billen, het getrap van de baby. Als ik haar zie kriebelen tegen de jeuk, als ik haar zie lopen en vanuit het zitten zie opstaan. En als ze dingen verteld... Ik voel het dit keer niet zelf, maar toch is het zo bekend! En heerlijk om het te delen (bovenaanzicht van vorig jaar..) Zwanger zijn is een grote zegen. Het is prachtig om een kindje te voelen groeien. En als het geboren is, wat een rijkdom! Maar gister zei ik nog tegen Peter Frans, voor je lichaam is het niet het leukst, maar dat broers (of zusjes) weinig leeftijdsverschil hebben en met elkaar opgroeien is toch wel gaaf! Ze hebben zoveel...

Hij is alweer acht weekjes oud. Ons kleinste neefje Bent. Wij mochten al een paar luiertjes verschonen, flesjes geven en een paar uurtjes op hem passen. Hij is echt al een stuk gegroeid. Maar toch is hij nog zooooo klein! Als je Sion dan naast hem ziet zitten, met zijn spekbenen, en zijn grote knuisten dan kan je je toch niet voorstellen dat je dat verschil over drie jaar amper meer ziet. Groeien, drinken, slapen, poepen, drinken enzo  gaat het de hele dag door! Heerlijk vertroetelen dus.

Mijn vroegere buurmeisje schreef op moederdag een mooi stukje op haar facebook. Speciaal voor elke vrouw die heel graag moeder hadden willen worden/zouden willen zijn: ik bid dat je verlangen vervuld zal worden en mocht het echt onmogelijk zijn om moeder te worden, weet dan dat je een moeder voor velen kan zijn en laat je troosten door de woorden in Jesaja 54:10... Dikke zoen en vergeet niet dat je heel speciaal bent!!  Wat een rijkdom, drie zonen om voor te zorgen! Een prachtige moederdag.  Wat was het moeilijk! Levi had een geheim... Zo spannend en zo leuk. Reuze trots was hij toen het dan ein-de-lijk moederdag was, en hij zijn zelfgemaakte kado mocht geven. Een tasje met een lief gedicht, en twee beschilderde kaarsjes met roosje.

Op dinsdag 15 Mei is het 25 jaar geleden dat ik geboren werd!  Ik blader nog eens rustig mijn fotoboek door en besef hoe gelukkig en intens dankbaar ik mag zijn. Wat een prachtig leven! En ook al mis ik mijn bijzondere unieke papa, ik weet dat hij het goed heeft. En dat geeft rust, het is goed. Ik ga enorm genieten van die bijzondere dag...

Op 25 Mei dit jaar zijn Peter Frans en ik alweer 5 jaar getrouwd. Toen wij getrouwd waren deden we alles anders als iedereen. De eerste paar jaar hadden we geen tv, en ook geen droger. De badkamer stond al vol genoeg met een wasmachine, en met z'n tweetjes mis je een droger echt niet. Toen Levi en Juda geboren werden leek het me steeds handiger, een machientje waarin alles binnen een uurtje droog is. Buiten op het dak bij ons appartement droogde het in de zon ook binnen een uur, maar de zon schijnt niet altijd. Toen kwam de buurvrouw op een dag, die zei: 'Tiny, wil jij nog een droger? Wij doen hem weg'. Dat was natuurlijk heerlijk, maar dat we nou ruimte over hadden... niet bepaald! Gelukkig woonde broer Wouter inmiddels naast ons, dus de deal was snel gesloten. De droger bij hem in huis, en hij mocht wassen in onze wasmachine. Toen we weer verhuisde naar Spakenburg hebben we de droger bij Wouter laten staan. Dus de laatste vijf maanden hang ik weer elk sokje, washandje...

Toch nog even een verslagje van onze 'leve-de-koningin-oranje-dag! Wat een kado'tje he?! Het weer... Om 7 uur 'smorgens vertrok ik al naar zus Enneke om voor de drukte de rommelmarkt in Baarn over te struinen. Ondertussen ontbeet Peter Frans met zijn 3+1= vier zoons, en kleedde ze daarna allemaal aan. Rond 9 uur vertrokken we naar huis met een gaaf oud houten voetbal spel voor op de muur van Levi's kamer, en twee dille & kamille poppen voor Juda. En Enneke ook nog heel veel leuks! Om half 10 kwam er een fanfare voorbij de groenschool, wij met veel andere mensen liepen in een optocht mee naar het gemeentehuis. Daar op een podium sprak de burgemeester van Spakenburg ons toe, en zongen we een stuk of vijf koninginnendag liedjes. Na afloop aten we bij ons in de tuin lekkere oranje tompoucen.  Daarna nog over de rommelmarkt in Spakeburg, onderweg bij de Spatel een lekker ijsje gehaald.  En uiteindelijk lekker op het voetbalveld van IJselmeervogels een heerlijk...

Het is zo'n makkelijk jochie! Rustig, relaxt, vrolijk en lief. Ik kan zo genieten van ons jongste aapie Sion. Hij is volgens mij niet bijzonder vlot. Lijkt in veel op Levi gok ik... Maar hij doet het nu echt goed. Zich optrekken tot op zijn knieen en zelfs een keer tot staan! Met tijgeren komt hij overal waar hij wezen moet. En vanuit zitten kan hij nu ook makkelijk op zijn buik komen. We zijn in de afgelopen weken zelfs voor het eerst op de fiets gestapt, zo heerlijk iets meer vrijheid. Hoe zwaar hij is weet ik niet precies, ik gok 12 kilo. Ik til me soms een ongeluk... :) Maar toch is enorm genieten van dit wondertje wat ik het meest doe..

 De afgelopen vier dagen hadden we een logeetje in huis. Levi's tweeling-neefje: Joram! Ze hebben een grote klik met elkaar ook al zijn ze in alle opzichten totaal verschillend, ze hebben veel sjik gehad samen. Levi heeft een uitschuif bed voor zijn logeetjes, en dat kwam dus erg mooi uit. Met z'n tweetjes in een tweepersoonsbed. Alle twee toevallig dezelfde pyjama, en dezelfde tandenborstel! Het is toch heerlijk om zo'n leuk neefje te hebben?!  Samen in het grote bed slapen, met dezelfde pyjama en tandenborstel... toevallig! :)    Samen naar de aubade, de kleedjesmarkt en het voetbalveld. En natuurlijk samen in bad. De grootste lol hadden ze samen... Tot de volgende keer maar weer Joram!

De oranje vereniging in ons dorp: Bunschoten Spakenburg organiseert al tientallen jaren alles rondom koninginnendag. Ook alle kleuters van het dorp worden de dag voor koninginnendag opgehaald met een grote bus om naar een optreden van een clown te komen. Ik weet er niet veel meer van, maar ik schijn er vroeger ook heen geweest te zijn. Levi mocht dit jaar ook mee! En ik mocht ook mee! Leuk he? Eerst de klas in, toen twee aan twee al zingent: Oranje booooven naar de bus! En daar zat Levi in de verte... De clown was prima, de hoed ook erg knap maar die bus... Die was toch echt wel het gaafst van al!