Gewoon Tiny

Even een minuutje (in 't echt) genieten van ons prinsje...

Toen Juda geboren werd woog hij 4205 gram. In vergelijking met de andere baby's op de zaal een flinkerd, maar voor ons een kleintje. Vijf weken later is zijn eerste bezoekje aan het consultatie bureau. In het ziekenhuis vertelde ze ons al dat Juda opvallend goed groeit. Een baby die het goed doet komt 200 gram per week aan, dus is na 5 weken +/- 1 kilo zwaarder. Juda houdt zich niet zo nauw aan die regel en is in 5 weken maar liefst 1 kilo en 705 gram aangekomen! Van 4205 gram naar 5910 gram dus. Die melk van mama is zo gek nog niet. ;) Ook liet ons kracht patsertje even zien hoe sterk hij al is. Toen de arts zag dat Juda met gemak z'n hoofd omhoog hield riep hij: " waauw dit is heeeel bijzonder. Wat hij nu doet hoort bij de ontwikkeling van een baby van minimaal drie maanden! ,. Jaja, nog een jaartje of 10 en hij legt met een hand z'n vader op de grond.   Dit trekje heeftie van oude oma van Twillert. 

Toen ik net wist zwanger te zijn van Juda verkocht in onze box via marktplaats. Niet heel logisch, maar ik had hem daar ook voor een prikkie op gekocht en was er een beetje op uitgekeken. Nu Juda inmiddels een paar weken oud is, en alle rust een beetje wederkeert in huize Heek ben ik toch maar weer opnieuw aan het snuffelen gegaan. Met als resultaat deze super leuke unieke box! Ik ben er heeelemaal happy mee. Binnenkort gaan we wel weer onze hele kamer verbouwen. Bureau en computer weg, eethoek naar voren zithoek naar de zijkant. En een hoek voor Levi's speelgoed en Juda's box. Nu alleen nog de boxkleden opzoeken, wat is een logische plek die dingen op te bergen?! Geeeen idee waar ik ze gelaten heb... !! oepsie deesie

Dat Levi nu echt TWEE is werd vanavond na het eten wel duidelijk. Levi voelde in zijn buikje iets rommelen en vroeg om de pot. Dus zette mama het kleine troontje midden in de kamer. Broek uit, luier af en even rustig zitten met een boekje en spelletje voor zijn neus. Echt grappig, als we we vroegen of hij al klaar was riep hij zoals elke twee-jarige betaamd: neeheej !! Maar nadat zijn hoofd weer wat minder rood was, stond hij trots op en wees in de pot: een echt drolletje :) Wat zijn papa & mama trots op deze eigenwijze lieve twee jarige peuter!! (Als je niet tegen vieze poep-foto's kan zou ik niet op deze foto klikken! )

Het hele huis is prachtig versierd. Wat een groot kado van papa & mama's vrienden!! STOER!!! Een echte grote tractor met kar. Bedankt allemaal!! Met Rianne een cadeautje uitpakken... leuk!! Gezellige boel!! Leuk dat jullie er waren... Ome Ben hoopt dat ik over een jaar of 14 ook zoiets als Rooney op m'n rug heb staan. Uitbereiding van m'n duplo collectie... zo zoo zooo!! Wie komt er morgen met me spelen?! Bedankt lieve mensen.

Knappe tweeling-neefjes Joram & Levi ! Stoere broers.. Juda & Levi Opa feliciteert Levi Aron geeft een mooi kado aan Levi -waaauww!!-

Daar lag onze kleine man ineens. Op de kinderafdeling van het meander medisch centrum. Toch wel even schrikken als je bij een dokter bezoekje ineens wordt door gestuurd naar het ziekenhuis. Tuurlijk is het fijn om goed opgeleide artsen en verpleegkundige om je heen te hebben, maar zo'n ziekenhuis is toch nog steeds niet leuk. Naast het bedje van Juda werd een stretcher opgeklapt, zo kon ik gelukkig dichtbij blijven en hem borstvoeding geven. Na wat onderzoek, gesprekken en uitslagen, is gebleken dat reflux de oorzaak is van de onrust in het lijfje van Juda. Doordat de voeding terug stroomt de slokdarm in, is deze geïrriteerd en dit doet pijn. Er waren nog wat kleine dingen wat in verbinding hiermee stond. Gelukkig is duidelijk wat er aan de hand is, en wat we hieraan kunnen doen. Over een paar weken word Juda op de poli verwacht. Hopelijk gebeuren er tot die tijd geen gekke dingen. Over gek gesproken... :)

Op het moment zit ik in een super vrolijke woonkamer met knutselende kinderen. Er staat een groot ziekenhuis bed met een ziek kindje, en er lopen allerlei zusters verpleegkundige en artsen rond. Klinkt niet zoals het hoort he?! Inderdaad, gistermiddag zijn we na het bezoekje aan de dokter doorgestuurd naar het ziekenhuis. Ze wilde Juda graag een nachtje ter observatie houden. Het schijnt dat Juda erg veel last heeft van reflux. (google maar 's wat dat is) Gelukkig worden we hier goed verzorgd, en in de gaten gehouden. Vanmorgen na overleg met de kinderarts is besloten dat we nog een dag + nachtje moeten blijven. Ter observatie. Hopelijk gaan we de goede kant op met al die goede hulp, de clini clowns hebben ons vanmorgen in elk geval al wat opgevrolijkt. (PS: ik ben niet bereikbaar op mijn mobiel want mijn batterijen zijn op en de oplader ligt nog thuis!)

Het is alweer even geleden dat ik blogde over Jorijke. Het is ook alweer even geleden dat ik Jorijke in levende lijve gezien heb. De laatste loodjes van de zwangerschap, de bevalling en het opkrabbelen op 't moment maken dat het al even geleden is. Gelukkig mailt Henk regelmatig hoe het er voor staat. En wat zou ik jullie graag willen vertellen dat Jorijke een stuk beter is dan de vorige berichten. Helaas valt het genezingsproces erg tegen. Het herstel gaat veel langzamer dan je zou willen zien. Toch wel teleurstellend, hier een stukje mail: Jorijke ziet overal tegenop en ze kan niet verklaren waarom. Ze baalt er logischerwijs verschrikkelijk van. Ze voelt een enorme angst voor iedere volgende verbandwissel, maar ook bijvoorbeeld voor een transfer naar de rolstoel. Helaas was de laatste verbandwissel ook een tegenvaller, half 10 gaan douchen en half 4 smiddags klaar met alles. Dat is ook niet bevordelijk om enige motivatie overeind te houden. We zijn donderdagmiddag even naar buit...

Ons prinsje Juda in slaap gedoezeld na een lekker warm badje. Precies 4 weken oud.

Omdat Levi volgende week alweer twee jaar wordt, moeten we natuurlijk de nodige voorbereidingen treffen. Niet alleen het kopen van cadeautjes maar ook het voorproeven van de lekkerste zelfgemaakte taart/cake of muffins moet gebeuren.

Omdat ik in mijn omgeving veel vraag hoor naar een betaalbare kapper voor kleine liefjes, organiseren mijn zus en ik Maandagmorgen 29 Maart een knip party! Bij mij thuis. Kijk op www.evestyling.nl voor meer informatie over deze knappe knipper. Er hebben zich al wat vaders en moeders met kindjes gemeld, maar er kan nog meer bij! :) Voor 10 euro (knippen) voor volwassenen en 5 euro voor kleine kinderen loop je er met Pasen netjes bij. Heb je interesse mail of bel mij dan. (Reageren op deze blog kan natuurlijk ook) Ik zal een tijd schema maken en iedereen die zich meld terug mailen hoe laat ze verwacht worden. Als je meer wensen hebt (verven of wenkbrauwen doen) of andere vragen kan je me ook altijd mailen. Ook als je zelf nog jonge moeders + kids kent in of rondom Amersfoort die geknipt willen worden stuur ze op mij af!! :P (of andersom) Hopend op veel leuke reacties een lieve groet van Eefje & Tiny

Millie het 12 jarige meisje uit Dordrecht dat sinds vorige week woensdag vermist was, is dood gevonden in de tuin van een buurman (een 26 jarige politie agent). Eigenlijk zijn er geen woorden voor. Het nieuws van gisteravond over de verdwenen Millie gaf me aanhoudend kippenvel en tranen in m'n ogen. Ongelooflijk. Dat een man een kind en haar familie zoiets aan kan doen. Echt te bizar voor woorden. Ik kan het maar niet uit m'n hoofd zetten. Vannacht onder het voeden moest ik ook steeds maar denken aan haar ouders. Zoiets is toch niet te bevatten. Je zou haar ouder maar zijn... Volgens mij zou je de rest van je leven pijn hebben in je hart, en altijd denken als ik dit of dat had gedaan was het misschien niet gebeurt. Ooh en als je toch wist dat je verdwenen dochter twee tuinen verderop begraven werd, en daar zou liggen... Hoe kan je zoiets afgrijslijk wreeds ooit verwerken?! Je wordt er echt bang van, waarom zou een gestoord mens mij of mijn kinderen niks aan doen? Ik kan echt ba...

Wat een liefde. Is het gek dat ik hoteldebotel verliefd ben op deze twee lieve mannetjes. Na de middagdutjes van beide heren lekker samen knuffelen in bed.

Je zal toch overal waar je komt en door bijna iedereen boven de 50 over je bol geaaid worden. Daarbij zal je altijd te horen krijgen hoe bijzonder je haren wel niet zijn, en of mama daar soms een handje bij geholpen heeft. Zelf vind je het ge-aai prima en zwaait die mensen enthousiast toe. Soms voelt het wel vreemd dat je haar in bad vier keer zo lang is als wanneer het droog is. Maar gelukkig hoeft mama er niet veel aan te zitten want daar hou je niet van. Ja we hebben het inderdaad over ons lekkere sjaapie Levi! Ik kan me voorstellen dat het een bijzonder gezicht is, zo'n bos krullen zie je niet vaak. En dan zie je dat bij papa en mama geen krul te bekennen is, dat is toch wel vreemd. Ik kan me nu wat beter voorstellen waarom mijn liefste zusje zoveel aandacht kreeg vroeger... En ik maar roepen: " ja maar ik heb wel mooie stijle krullen hoor!!"

Toen Juda geboren is heeft Peter Frans een bestuurbare auto voor Levi (en een beetje voor zichzelf ;) gekocht. In het ziekenhuis was het al succes om alle zusters voor de voeten te rijden. Ook thuis is de auto erg favoriet. Blokjes erop naar de tafel rijden, of buiten op het pleintje rijden. Alle ooms die op bezoek komen moeten natuurlijk ook even de auto uitproberen, en die vinden 'm wel cool. Wie weet wordt 'ie ooit nog 's auto coureur!! (Heellup!)

Morgen is Juda drie weken oud. In die drie weken zijn we elkaar steeds beter leren kennen. Zijn gezichtje, zijn huiltje en zijn luchtje herken ik zeker uit duizenden. Zo'n uniek wondertje. En zo'n totaal ander mannetje dan zijn broer, echt ongelooflijk.  Door zijn grote snotterende kus-broer heeft Juda zijn eerste verkoudheidje al overleeft. Wel zielig voor 'm maar ja, goed voor z'n weerstand zullen we maar zeggen.  Juda is een makkelijk jochie. Overdag rustig maar als hij dorst krijgt schreeuwt hij of zijn leven er vanaf hangt. Dan leg ik hem aan de borst en duikelt hij na een boertje vanzelf weer in slaap. De afgelopen avonden zijn we wel vaak in de weer door zijn buik krampjes. Maar beter 's avonds dan 's nachts zegt zijn wijze oma. In de nacht komt hij 1 soms 2 keer. Heerlijk toch zo'n keuteltje weer... we genieten!   Iemand al een idee op wie hij lijkt? 

Vanaf vandaag zit het luieren erop! Alle hulp is het huis uit, en we gaan weer eens proberen de drie R's in ons leventje toe te passen. Afgelopen week had Peter Frans vakantie. Dus konden we samen genieten van onze mannetjes. Echt heerlijk. Pa pf heeft ons goed verwend! (de pannekoeken waren top ;) Ondertussen probeerde ik steeds meer dingen zelf op te pakken en nog even goed uit te rusten. En het gaat nog steeds goed. Vanmorgen om 9 uur bedacht ik wel even boodschapjes te kunnen gaan doen. Uiteindelijk liepen we twee uur later in de c1000. Tsja het is een hele organisatie zo... Juda drinken, boertje, jasje aan, mutsje op, pittenzak opwarmen in de wagen. Levi schoenen aan, jas aan, das om, muts op. Zelf schoenen aan, jas aan, sjaal om. Rozijntjes mee, zakdoekjes mee, boodschappentas, portemonnee , sleutels en boodschappenbrief mee... pff !! Ja de handigheid moet ik er wel weer opnieuw in krijgen. Maar het is uiteindelijk gelukt. De boodschappen zijn binnen, de badkamer + wc +...

Genieten van drie heerlijke knappe mannen op zondagmiddag @ home sweet home

Vanmiddag mailde Renske (net thuis van hun huwelijksreis naar Egypte) deze foto. De allerlaatste foto met dikke buik en van ons gezinnetje met alleen Levi. Op de geboortedag van Juda en de trouwdag van Renske en Bert. Heerlijk gezicht die buik op een foto !!!

Zelf hoor en lees ik graag bevallingverhalen . Daarom voor de liefhebbers het verhaal over hoe Juda ter wereld kwam. De nacht voor de bruiloft van onze vrienden Bert & Renske had ik al regelmatige weeën. Om de 6 min. ongeveer. Het was best te houden, dus liet ik Peter Frans doorslapen en probeerde zelf ook nog wat uit te rusten. 'S morgens was het was afgezakt, dus stoken we ons in onze beste kleren en reden naar de bruiloft. Op de bruiloft aten we bollen en dronken we koffie, en het belangrijkste: we zagen de bruid + gom in hun allermooiste pak op de mooiste dag van hun leven. Na de foto's gingen we naar het gemeentehuis. Als ik liep voelde ik wel krampen/weeën, maar zodra ik zat voelde ik me prima. Na het gemeentehuis (onder de kerkdienst) zou ik even een tukkie gaan doen op mijn oude slaapkamertje, bij pa en ma. Daar op zolder aangekomen barstte de storm los! Eerst heb ik een half uurtje geprobeerd te slapen. Daarna ben ik naar beneden gekropen en probeerde in de bank...